I. GİRİŞ Türk icra hukukunun temel kaynağını oluşturan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu, yürürlüğe girdiği 1932 yılından bu yana çok sayıda ve çoğu zaman parçalı nitelik taşıyan değişikliğe uğramıştır. Bu süreç, kanunun sistem bütünlüğünü zedelemiş; uygulamada öngörülebilirliği azaltan ve ciddi yorum farklılıklarına yol açan bir yapı ortaya çıkarmıştır. Özellikle ilamsız icra alanında, borçlu ile alacaklı arasındaki menfaat dengesi zamanla alacaklı lehine kaymış; icra hukuku,